Moi recomendable esta análise para entrar na comprensión doutros temas similares como as eleccións durante a segunda República ( do que por certo agardamos un próximo estudio por parte dun dos nosos xiztoriadores)
Ah, e coma sempre, picando na esquina superior dereita podedes mirar máis comodamente o traballo. Que o disfrutedes.
Se picades sobre a imaxe unha lupa axudara a ver con máis detalle
Prueba a ser una nube, a flotar, alcotán sobre praderas.
Prueba a surcar ríos, a luchar por ellos,
A sentirte arcilla y caña de ribera.
Laurel en gota que espejea
Y errar cometa vegetal sin hilos
Prueba a surcar ríos aunque el agua solo llegue a tus rodillas
O te cubra y esté fría.
Verás que hay más
Que la corona de espinas bajo la que te resguardas,
Verás que hay más,
Verás que el mundo gira más…
Por eso no estés triste, amor.
Por eso no estés triste…
Por eso no estés triste amor,
Que no estés triste.
Antes que la tristeza sea de suela de zapato
Humildad y camino
O letra de abecedario,
Ser látigo y restallar a la modorra los sentimientos,
Ladera para que resbalen las penas.
Por eso no estés triste, amor.
Por eso no estés triste…
Por eso no estés triste amor,
Que no estés triste.
Prueba a ser arlequín,
Regalar inasible tu entereza.
Prueba a surcar ríos, a luchar por ellos,
Sentir que reverdeces, que creces en la entrega.
Tropel, caudal de mieles turbias,
Barquito liberado a la corriente.
Prueba a surcar ríos aunque sean ramblas de cantos
Si consigues alejarte de ti misma…
Verás que hay más
Que son rosarios de lamentos bajo los que te marchitas,
Verás que hay más
Verás que el mundo gira más.
Por eso no estés triste, amor.
Por eso no estés triste…
Por eso no estés triste amor,
Que no estés triste.
(Lembrade que picando no icono de arriba á dereita pódese leer con mellor tamaño)
Andei por Santiago
pisando estrelas
na noite
que as ruas devolveron
con luces e clamores
secretos
na noite.
Andei por Compostela
coa pel das pedras orceladas,
a Rua das Hortas
onde descansan os arcanos
na noite
Ecos barrocos e fidalgos
tocaron os tambores
nas luces das xanelas:
Casas reais e as grandes laxes
como balsas na corrente
cara adiante.
Na noite, un cantigar de fontes
nas ruas embozadas
que espadan entre si:
Rua Nova e Rua do Vilar
como dous brazos amigos
que se apertan no Toural.
Pisando estrelas subo as Pratarías,
Quintana arriba, paro e miro:
O ceu peneira os ecos das esquinas.
E a Berenguela, á alba, absorta aínda.
Luísa Villalta, "Música Reservada".1991
Otilia estivera agardando por Eduardo ata media noite cabilando nos problemas de pago cada vez máis intensos que salpicaban á Quinta Velha do Arranhao. A preocupación podíase ler no seu rostro, como a caida das follas anticipa a chegada do outono. Todo cambiara dende o dia en que, esperanzados, o matrimonio puxera en marcha o proceso de reconstrución do pazo, véndose obrigados a iniciar unha nova vida, onde os luxos da cidade quedaban xa moi lonxanos. Pero agora, ben é certo que todo cambiara, si, xa nada era o mesmo que o día da aterraxe ó pazo que se encontraba na fronteira con Portugal, na fronteira doutro mundo, no límite entre o seguro e o inseguro, có vértigo que isto espertaba.
Á mañá, Otilia espertara ansiosa da chegada de Carlota e O Capitán. Prometeran facer visitas dende o día en que marcharan do pazo, pero xamais recuperaron as relacións tan íntimas que chegaran a ter nun onte fundido en confusións. Agora o interesante cambiara ó completo de dirección. Carlota sabia da situación da Quinta Velha do Arranhao, aínda que O Capitan fora dominado por un mal que o esgotaba e no que según explicaba era capaz de viaxar no tempo. Todos asentían e conpadecíanse da súa enfermidade. Esa tarde, tras os saúdos inmersos de cortesía, dirixíronse á mesa, onde merendaron xuntos, como facían cada anoitecer á beira da lareira. O certo é que perderan todo, menos a educación das súas formas. Carlota recordou os paseos polo parque, as innúmeras fontes, as novidades dos arredores con Otilia pero na súa mente soamente estaba un pensamento; as noites nas que Eduardo atravesaba a porta do seu cuarto e silencioso daballe un tímido bico de boas noites. Agachou a cabeza. Todos calaron. O Capitan, como se a inspiración da divinidade iluminara a súa mente, dixo “recordo aquela madrugada tan longa… todalas notites, nacera él, o noso fillo. Vai ser un bón herdeiro, seino!” e escachou en gargalladas que afogaron no cuarto. Eduardo levantouse da mesa. Parecía que O Capitán, a pesar do mal que devoraba a sua mente nunca poidera superar a infidelidade da sua muller con Eduardo, da que nacera ese neno, desexado polos catro. Otilia nerviosa recolleu a mesa mentras as lágrimas vivas de Carlota descendían como un río pola súa cara. Recordaron todos en silencio a tarde na que o seu fillo afogara, iniciando unha nova etapa nas súas vidas, catro 
camiños que se distanciaban cada vez máis, ainda que todos partiran da mesma plaza. O Capitán, Tras encarnarse na figura da ficticia paternidade, meses despois da morte do pequeno deu comezo a sua enfermedade. Carlota, víctima tamén da situación so seu marido, desdibuxou a silueta de Eduardo e do seu fillo, dedicandose soamente ó coidado do Capitán tras renuncia á súa propia vida. Xa nada retornaría á pasada normalidade.
Sempre me gustou e divertíu esta melodia escarabajiana.
¿e a vos? ¿coñecíala? Vai en "versión karaoke" e en "versión debuxos animados"
¡que a desfrutedes e nos vos 'atusagar' cos exames!
Abondando no tema da emigración que estivemos tratando na clase propoño esta cuboadiviña facilíiiiiiiiiiiiiiisima.¿quen ven sendo o autor das imaxes?
Orixinariamente dos Eagles (1977)(prehistoria para todos vos xddd)
A versión que suxire Diego en plan "extraño reggae" de Bob Marley
Eagles con Clapton. ¡descubranse ante esta guitarra!
¡versión xitana! Mmmmmmmmmm Nada despreciable........a introducción porque cando empeza a cantar.............
E para rematar ¡sobre gustos....!Psytrance remix of hotel california
Non perderse esta versión en son cubano de "El Lele de los Van Van". Especialmente interesante a traducción ( se os profes de inglés permitiran este tipo de traduccicón libre ¿quen suspendería?)Polo demás a versión resulta ata elegante ¡a min gústame
Mesmo atoperi unha curiosa versión na que se mesturan dous grupos e dous cancións nunha soa: The Scientist e Coldplay e . a nosa, high and dry e Radiohead Ei a tedes en youtube.
Coldplay Lyrics
cualificacións do test do mércores no 2ºE. Mirar no taboleiro de anuncios.
Noraboa polos resultados.
